Czym jest Zephyr?

Przy okazji premier nowych płytek Arduino słyszy się o środowisku Zephyr. Czym ono jest? To zupełnie inne podejście do projektowania oprogramowania. Gdy klasyczne Arduino pracuje w nieskończonej pętli loop, wykonując wszystkie zadania kolejno (przy czym sprzętowe przerwania jedynie wstrzymują na chwilę tę pętlę, obsługując zawsze tylko jedną operację naraz), Zephyr przekształca płytkę Arduino w mały komputer. Jest on zdolny do bezpiecznego wykonywania wielu zadań równolegle – w praktyce mogą być ich dziesiątki – dzięki podziałowi programu na niezależne wątki o różnych priorytetach. Na przykład gdy jeden wątek analizuje dane z czujników, drugi może w tym samym mikrosekundowym oknie obsługiwać transmisję bezprzewodową, a trzeci precyzyjnie sterować silnikiem. System wspiera też zaawansowane zarządzanie energią. Gdy klasyczne szkice wprowadzały blokujące procesor pętle delay, tutaj nieaktywny wątek po prostu przechodzi w stan uśpienia, oddając całą moc obliczeniową pozostałym zadaniom. Dodatkowo środowisko zawiera certyfikowane stosy sieciowe w popularnych standardach (m.in. Wi-Fi, BLE czy Thread) i zostało zaprojektowane z myślą o bezpiecznych urządzeniach IoT. Oczywiście taka wielozadaniowość wymaga odpowiedniej architektury, z której proste, 8-bitowe mikrokontrolery są wykluczone. Wśród płytek kompatybilnych z ArduinoCore-Zephyr znajdziemy nowoczesne platformy takie jak seria UNO Q oraz VENTUNO Q, UNO R4, Nano 33 BLE, Portenta, Nicla oraz wybrane układy ESP32.